القطر : با قاف مفتوحه به معناى باران و با قاف مكسوره به معناى آلياژى از مس و با قاف مضمومه به معناى منطقه و ناحيه است . الدّمثة : نرم و نازك . الوشلة : كم و اندك . لا يزكو : رشد نمىكند . الخفّ ، الحافر ، الظّلف : به ترتيب به سم شتر ، اسب ، گاو و گوسفند گفته مىشود . المثابة : محل اجتماع مردم يا اسم مكان براى رجوع . المثوبة : ثواب و پاداش . المنتجع : مكانى كه مردم براى طلب منفعتى به آن‌جا مىروند . الرّحال : در اينجا به معناى توشه مسافر است . تهوي : شتاب و سرعت گرفت يا مشتاق و دلتنگ شد . ثمار الأفئدة : آرزوهاى قلبى . مهاوي : جمع « مهوى » به معناى فضا . الفجاج : گردنه و راه ميان دو كوه . يرملون : هروله كردند . الأشعث : آشفته موى . السّرابيل : پوشاك . الشعائر : نشانه‌ها و دلايل . « مشاعر » نيز به جايگاه « شعائر » گفته مىشود . البرّة : گندم . السّمراء : نوع نيكوى گندم .